Contactgericht spelen en leren

Ervaringen van ouders
nadat zij thuis een tijd met hun kind hebben gewerkt

Bekijk diverse websites en weblogs van diverse kinderen:

Over Charon
www.ikhebautisme.nl

Blogs over Jacob
www.jakobrasquert.blogspot.com
www.ursulamilo.blogspot.com

Over Dejana
www.dejana.nl

Over Ulke

Over Bart
 

N.

Het mooiste geschenk na de cursus was het weerzien met mijn zoon N.: een blije ontmoeting waarin ik liefde voelde stromen. Ik nam N. mee, op weg naar een nieuwe fase in ons leven. En zie: hij was vandaag meteen al heel helder en aanwezig, babbelde honderuit, gaf moeiteloos antwoord op vragen en het spel ontstond vanzelf. Het was er gewoon! Zonder ingevingen, initiatieven van mijn kant. Zonder doelen op de voorgrond.
 
We hebben gespeeld met klei, alle dieren van Jungleboek samen gemaakt (ik vroeg steeds hoe het moest, of het al klaar was, bleef dom), Sinterklaas en Zwarte Piet kwamen er ook bij, gezellig! (Dit keer geen afkeuring omdat Sint en Piet niet meer mogen na 5 dec.), gewoon omdat het leuke figuren zijn die volgens N.: "Naar de kinderen gaan en kado's geven uit de zak". Een van zijn geheel zelf samengestelde zinnen! Het waren en talloze vandaag! Geweldig!
N. ging moeiteloos naar het toilet, maakte zelf aanstalten om zijn handen te wassen (omdat het deze keer niet moest!) en deed de deur achter zich dicht. Hij knutselde zelf een poppetje uit een verrassingsei in elkaar dat hij deze keer zonder enige vorm van prestatie van me kreeg, gewoon omdat hij er om vroeg en ik het wilde geven.
De hele dag kreeg ik veel en open blikken, heerlijke lieve lachjes en duwde hij mijn mondhoeken omhoog toen ze weer even naar beneden dreigden te zakken.
En ondertussen was de sfeer licht, luchtig, speels, zonder moeten, gewoon in het hier en nu. En vol acceptatie. N. was zeer in balans en relaxed en ik eigenlijk ook (lekker moe na de cursusdagen en vol inspiratie).
 
Ik kan nu zoveel meer en onvoorwaardelijk genieten van de momenten met mijn zoon en voel mezelf heerlijk in balans. Ik voel en weet gewoon dat dit mijn pad is en dat ik er samen met N. kom.

Daan

Waar het me om gaat is dat ik steeds merk dat iedereen zich op Daan stort alsof hij zich steeds moet aanpassen, moet veranderen, verbeteren, of weg, terwijl hij feilloos de starheid en contactloosheid van een een heleboel kaders blootlegt. Het klinkt een beetje filosofisch, maar het gaat eigenlijk over hoe ik met mijn hart leer kijken en zie hoe weinig contact en werkelijke interesse er is en of er een opening is om daar iets in te doen.
Door zo met Daan mee te kijken waar hij zich wel en niet goed bij voelt leer ik steeds mijn eigen ruimte te vergroten en dat is wat ik van hem 'leer'. Bijzonder hè?

Lars

Met de jongens gaat het prima. Lars heeft een prachtig schooljaar achter de rug op zijn nieuwe school. Ook heeft hij onlangs zijn A-diploma gehaald. Hij is zo trots als een pauw. En ik ook. We zijn bijna 2 weken op de camping geweest. Hij kent het daar en is redelijk ontspannen. Als hij een spin of een ander insekt ziet roept hij zijn stoere broer van 4, die de beesten opspoort en ze naar een veilige plek brengt.
Lars heeft ook een vriendinnetje op de camping, waarmee hij hand in hand loopt. Hij kent haar al een jaar of twee. Als hij eenmaal zijn hart aan iemand gegeven heeft...Maar hij kan ook keihard tegen kinderen zeggen dat hij niet hun vriend is. Goudeerlijk is ie ook...
Ik heb laatst ook vreselijk gelachen. Ik had Leo lekker in bed gelegd en toen ik de kamer uit wilde gaan zei hij: "mama, ik wil je nog iets zeggen." Dus ik loop weer naar hem toe. Schudt hij mij de hand en zegt serieus: "
Dank u wel. En een fijne dag".

Ulke

Ulke reageert heel goed op het samen spelen.Hij maakt eigenlijk doorlopend oogcontact als hij het spelen leuk/interesant vindt.Het lijkt ook alsof hij voelt van ons wat meer de ruimte te krijgen,hij gaat zo vooruit.

Janko en Marko
Dit is een verslag van ouders die een Son-Rise cursus hebben gedaan

Mijn vrouw en ik doen parallel Son-Rise programma's bij onze beide autistische kinderen Janko en Marko. Twee lieve charmante en vrolijke jongens van 7 en 5.
Er zijn al enorme tussentijdse resultaten bereikt.

Wij hebben ons goed voorbereid en zijn met de oudste in 2001 een week naar het Option Institute in de VS geweest. Daar hebben we geleerd hoe zo'n programma op te zetten en daar is uitvoerig aandacht aan onze oudste zoon besteed. Vervolgens zijn we thuis in deeltijd begonnen met de oudste, een jaar later parallel ook met de jongste. Voor zover ons bekend in Nederland een unieke combinatie. Er zijn twee enthousiaste, toegewijde en kundige teams van bijna allemaal studenten (2 teams van elk 6 personen). Elk half jaar komt een rondreizende deskundige van het Option Institute enige dagen bij ons langs voor advies aan teamleden en aan ons. Reguliere instellingen reageren vaak terughoudend op het programma onder de vermelding dat niet wetenschappelijk is bewezen dat het helpt. Maar een alternatief is ons na de diagnoses niet geboden.

Wat betreft de tussentijdse resultaten bij ons. De oudste ging destijds naar een kinderdagverblijf voor ernstig gehandicapten, en het perspectief was dat hij daar zou blijven. Na 2 maanden therapie ging hij praten en binnen een jaar kon hij doorstromen naar het speciaal onderwijs. 'Ongelooflijk' zei de staf. 
Nu na het tweede jaar therapie heeft hij zich sterk verder ontwikkeld op alle vlakken en gaat spontaan en gemakkelijk met mensen om.
Onze jongste zoon ging ook naar dat kinderdagcentrum. Bij hem zijn we nu één jaar geleden gestart. In minder dan een jaar therapie was de al op gang gekomen ontwikkeling zodanig (met sprongen vooruit) dat hij kon doorstromen naar het speciaal onderwijs. Ook hij gaat nu in deeltijd naar school.

Wij verwachten nog enige jaren door te gaan met beide therapieën (in deeltijd; elk ca. 25 uur per week). Het is voor ons als ouders veel werk, maar de tussentijdse resultaten en het enthousiasme en de zelfverzekerdheid van onze teamleden maken veel goed.
Wat de eindresultaten zullen zijn is nu nog niet te voorspellen. Maar inmiddels is al duidelijk dat hun toekomstige zorgbehoefte beduidend kleiner zal zijn dan oorspronkelijk kon worden ingeschat.

Van het hele verloop van de Son-Rise therapieën hebben wij digitaal videomateriaal gemaakt.

Eva en Job